• HOME
  • »
  • NEWS
  • »
  • kerala
  • »
  • viral video | സോഷ്യല്‍ മീഡിയയില്‍ വൈറലായ 'മുത്തപ്പന്‍' ആരാണെന്ന് അറിയാമോ ?

viral video | സോഷ്യല്‍ മീഡിയയില്‍ വൈറലായ 'മുത്തപ്പന്‍' ആരാണെന്ന് അറിയാമോ ?

കരിവെള്ളൂര്‍ വെള്ളച്ചാലിലെ സനില്‍ പെരുവണ്ണാന്‍ എന്ന തെയ്യം കലാകാരനാണ് വൈറലായ മുത്തപ്പന്‍ വെള്ളാട്ടം അവതരിപ്പിച്ച കോലധാരി

  • Share this:
    കഴിഞ്ഞ ദിവസം സമൂഹമാധ്യമങ്ങളില്‍ വൈറലായ മലബാറിലെ മുത്തപ്പന്‍ തെയ്യക്കോലത്തെ കുറിച്ചാണ് ഇപ്പോള്‍ കേരളം ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നത്. ചെറുവത്തിലൂരിലെ ഒരു വീട്ടില്‍ മുത്തപ്പന്‍ വെള്ളാട്ടം കെട്ടിയാടുന്നതിനിടെ മുന്നിലെത്തിയ മുസ്ലീം സ്ത്രീയെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ച് 'നീ വേറെയൊന്ന്വല്ല ഇട്വാ...അങ്ങനെ തോന്നിയാ.. എന്ന് പറഞ്ഞ് വിഷമങ്ങള്‍ ചോദിച്ച് അരുളപ്പാടുകള്‍ നടത്തിയ മുത്തപ്പന്‍റെ വീഡിയോ ആണ് കഴിഞ്ഞ ദിവസം സോഷ്യല്‍ മീഡിയയില്‍ പ്രചരിച്ചത്.

    കരിവെള്ളൂര്‍ വെള്ളച്ചാലിലെ സനില്‍ പെരുവണ്ണാന്‍ എന്ന തെയ്യം കലാകാരനാണ് വൈറലായ മുത്തപ്പന്‍ വെള്ളാട്ടം അവതരിപ്പിച്ച കോലധാരി.ചെറുവത്തൂര്‍ പടന്ന കടപ്പുറത്തെ ബാലകൃഷ്ണന്റെ വീട്ടില്‍ വച്ച് തെയ്യം കെട്ടിയാടുമ്പോഴാണ് മുസ്ലീം മതവിശ്വാസിയായ സ്ത്രീ മുത്തപ്പന്‍റെ മുന്നില്ലെത്തിയത്. കര്‍മ്മം കൊണ്ടും ജാതി കൊണ്ടും മതം കൊണ്ടും മാറി നില്‍ക്കേണ്ടവരെല്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കി സ്ത്രിയോട് വിഷമങ്ങള്‍ ചോദിക്കുകയും സമാധാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മുത്തപ്പനെയാണ് വീഡിയോയില്‍ കാണാന്‍ കഴിയുന്നത്. അരുളപ്പാടിന് ഇടയില്‍ സ്ത്രീയുടെ കണ്ണ് നിറയുന്നതും, മുത്തപ്പന്‍ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നതുമെല്ലാം വലിയ ജനശ്രദ്ധ പിടിച്ച് പറ്റിയിരുന്നു.

    read also- Viral Video | നീ വേറെയൊന്ന്വല്ല ഇട്വാ, കണ്ണ് കലങ്ങല്ലേ, ചേര്‍ത്ത് പിടിക്ക; കൈപിടിച്ച് മുത്തപ്പന്‍; വൈറലായി വീഡിയോ

    മുത്തപ്പന്‍, തിരുവപ്പന, അന്തിത്തറ, കതിവനൂര്‍ വീരന്‍, ബാലി തുടങ്ങിയ നിരവധി കോലങ്ങളെ അരങ്ങിലെത്തിക്കുന്ന കോലധാരിയാണ് മുപ്പത്തിയെഴുകാരനായ സനില്‍ പെരുവണ്ണാന്‍. ചിത്രകലാഅധ്യാപകന്‍, ഗ്രാഫിക്സ് ഡിസൈനര്‍ എന്നി നിലകളില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന സനില്‍ പെരുവണ്ണാന്‍ തെയ്യാട്ടക്കലത്ത് മുഴുവന്‍ സമയം തെയ്യം അനുഷ്ഠാന കലയ്‌ക്കൊപ്പമാണ് കഴിയുന്നത്. ഭക്തയെ ചേര്‍ത്തു പിടിച്ച അരുളിപ്പാടുകള്‍ വള്ളിപ്പുള്ളി തെറ്റാതെ പകര്‍ത്തിയെഴുതിയ കുറിപ്പിനൊപ്പം വി.കെ അനില്‍കുമാര്‍ എന്നയാള്‍ പങ്കുവെച്ച വീഡിയോയാണ് നവ മാധ്യമങ്ങളില്‍ വൈറലായത്.

    മുത്തപ്പന്‍റെ അരുളപ്പാടിന്‍റെ പൂര്‍ണ്ണരൂപം

    നീ വേറെയൊന്ന്വല്ല ഇട്വാ...അങ്ങനെ തോന്നിയാ...കര്‍മ്മം കൊണ്ടും ജാതി കൊണ്ടും മതം കൊണ്ടും ഞാന്‍ വേറെയാണ് മുത്തപ്പാ എന്ന് തോന്നിപ്പോയോ...നിനക്ക് നിന്റെ ജീവിതത്തില്‍ അങ്ങനെ തോന്നിയാലും എന്റെ മുന്നില്‍ അങ്ങനെ പറയല്ലേ..

    മുത്തപ്പന കണ്ട്വാ.. സന്തോഷമായോ.. എന്നാ പറയാനില്ലത് മുത്തപ്പനോട്.. നിന്റെ ജീവിതയാത്രയില്‍ എന്തെങ്കിലും പ്രയാസമുണ്ടോ നിനക്ക്. ഒരു പാട് ബുദ്ധിമുട്ടുകളുണ്ട് നിനക്ക്.
    ദൈവത്തിനറിയാം....... അകമഴിഞ്ഞ ഭക്തി വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന എന്റെ ദൈവത്തിന് എന്നെ തിരിച്ചറിയാന്‍ പറ്റും .കണ്ണ് കലങ്ങല്ലേ....

    മടയാകണ്ണ് നിറഞ്ഞിറ്റാന്നല്ല ഇല്ലത്.അഞ്ച് നേരത്തെ നിസ്‌കാരത്തെ അനുഷ്ഠിക്കുന്നുണ്ട്.പതിനേഴ് റക്കായത്തുകളെ അനുഷ്ഠിക്കുന്നുണ്ട്.

    എങ്കിലും എനിക്ക് ശാശ്വതമായിരിക്കുന്ന സന്തോഷം ഈ ഭൂമിയില്‍ ഇതുവരെ കിട്ടീട്ടില്ല തമ്പുരാനേ എന്ന ഈശ്വര ഭക്തിയോടെ
    എന്ന മനസ്സിന്റെ പരിഭവത്തോടെയാണ് എന്റെ കയ്യരികേ വന്നിട്ടുള്ളത്. ആര്‍ക്കും ഈ ജീവിതത്തില്‍ അപരാധവും തെറ്റ് കുറ്റവും ഒന്നും ഞാന്‍ ചെയ്തിട്ടില്ല.

    ഈ. ജന്മം കൊണ്ട് ഒരു പിഴവുകളും എന്റെ കയ്യിന്ന് വന്ന് പോയിട്ടില്ല ദൈവേ...എല്ലാവര്‍ക്കും നല്ലത് വരണമെന്നേ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ളൂ...എന്നെ ഉപദ്രവിച്ചവര്‍ക്കു പോലും എന്നെ ഉപദ്രവിച്ച ശത്രുക്കള്‍ക്ക് പോലും നല്ലത് വരണമെന്നേ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ളു ദൈവേ...

    എന്നിട്ടും എന്തേ എന്റെ ദൈവം എന്നെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കാത്തത്.
    എല്ലാവര്‍ക്കും എല്ലാ സന്തോഷവും എന്റെ ദൈവം കൊടുക്കുന്നില്ലേ.. എന്നിട്ടും എന്തെ ദൈവേ എന്നെ ഇങ്ങനെ പ്രയാസത്തിലാക്ക്ന്നത്. എന്റെ മക്കള്‍ക്ക് എന്റെ കുടുംബത്തിന് എന്തുകൊണ്ട് എന്റെ ദൈവം തുണയായി നില്ക്കുന്നില്ല. എന്ന ഒരു തോന്നല്‍ നിന്റെ ഉള്ളിലുണ്ട്.

    പരിഭവം നിറഞ്ഞ പരാതിയുമായി നീ വന്നതെങ്കില്‍ കണ്ണ് നിറയല്ല കേട്വാ.., പള്ളിയും പള്ളിയറയും മടപ്പുരയും വേറിട്ടല്ല എനിക്ക്.
    ഞാന്‍ നിന്റെ നാഥന്‍ തന്നെ തമ്പുരാനെ എന്നല്ലേ വിളിക്കേണ്ടത്.
    നബിയെന്നോ മലയില്‍ വാഴും മഹാദേവന്‍ പൊന്മല വാഴും മുത്തപ്പനെന്നോ വേര്‍തിരിവ് നിങ്ങള്‍ക്കില്ല.

    പള്ളിയും പള്ളിയറയും മുത്തപ്പനൊരു പോലെയാ. നിറഞ്ഞൊഴുകിയ കണ്ണരിന് തുല്യമായിട്ട് ജീവിതകാലത്തിന്റെ യാത്രയില്‍ സമാധാനവും സന്തോഷവും ഈശ്വരന്‍ തന്നാല്‍ പോരേ...പറഞ്ഞ വാക്ക് പതിരുപോലെ ആക്കിക്കളയാതെ
    കതിര് പോലെ മുത്തപ്പന്‍ തന്നാ പോരേ.. ചേര്‍ത്ത് പിടിക്ക.
    ഇത് വെറും വാക്കല്ല....'
    Published by:Arun krishna
    First published: