തിരുവനന്തപുരത്തെ തൃക്കാഞ്ഞിരപുരം ശ്രീ മഹാദേവക്ഷേത്രത്തിൻ്റെ ഐതിഹ്യവും ചരിത്രവും

മുൻകാലങ്ങളിൽ വനനിബിഡമായിരുന്ന ഈ പ്രദേശം കുഴുവൻമഠം നമ്പൂതിരി മനക്കാരുടെ അധീനതയിലായിരുന്നു. കാലാന്തരത്തിൽ മനക്കാർക്ക് ഈ പ്രദേശം വിട്ടുപോകേണ്ടി വരികയും ക്ഷേത്രം പൂർണ്ണമായി മണ്ണടിഞ്ഞ് കാടുപിടിക്കുകയും ചെയ്തു. പിൽക്കാലത്ത് കൃഷി ആവശ്യത്തിനായി ഭൂമി ഒരുക്കിയവർക്ക് ഭഗവാൻ്റെ വിഗ്രഹം ലഭിക്കുകയും നാട്ടുകാരുടെ സഹായത്തോടെ താൽക്കാലിക മന്ദിരം നിർമ്മിച്ച് ആരാധന പുനരാരംഭിക്കുകയുമായിരുന്നുവെന്നാണ് ചരിത്രം.

ഭാരതീയ സങ്കല്പമനുസരിച്ച് ഒരു ശിവക്ഷേത്രം നിർമ്മിക്കുന്നത് ഏഴ് വിഷ്ണുക്ഷേത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിന് തുല്യമായ പുണ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ആമച്ചൽ ദേശത്തിൻ്റെ ഐശ്വര്യത്തിന് കാരണഭൂതനായ ഭഗവാൻ്റെ ഈ സന്നിധി രണ്ട് പതിറ്റാണ്ട് മുൻപാണ് ഭക്തജനങ്ങളുടെയും ക്ഷേത്ര പരിപാലകരുടെയും കഠിനപ്രയത്നത്താൽ പുനരുദ്ധരിച്ചത്. ഇന്ന് ആധുനികമായ ചുറ്റമ്പലം, ചുറ്റുമതിൽ, പ്രദക്ഷിണ വീഥി, കൊടിമരം, ആനക്കൊട്ടിൽ എന്നിവയോടു കൂടി ക്ഷേത്രാന്തരീക്ഷം അതീവ ഭക്തിനിർഭരമാണ്.

കുംഭമാസത്തിലെ ശിവരാത്രി, നവരാത്രി, വിദ്യാരംഭം, ധനുമാസ തിരുവാതിര എന്നിവയാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വിശേഷദിവസങ്ങൾ. മാനുഷികമായ ഒത്തൊരുമയുടെയും ഈശ്വര സാക്ഷാത്കാരത്തിൻ്റെയും പ്രതീകമായി ഈ മഹാദേവ ക്ഷേത്രം ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു.